Kolory pól: jasne czy ciemne w jedną sekundę

Zamknij oczy i odpowiedz w mniej niż sekundę: czy f7 jest białe czy czarne? Po polach jakiego koloru chodzi goniec z c1? To PODSTAWA gry w szachy na ślepo. Dopóki nie rozpoznajesz kolorów automatycznie, śledzenie partii w głowie będzie się co chwilę zatrzymywać.

Dobra wiadomość: to najłatwiejsza do zautomatyzowania umiejętność wizualizacji, bo istnieje tu prosta zasada, która nigdy nie zawodzi, a do tego są wizualne skróty, które jeszcze bardziej to przyspieszają. Najpierw naucz się zasady, a potem skrótów.

Zamień literę linii na liczbę: a=1, b=2, c=3, d=4, e=5, f=6, g=7, h=8. Każde pole opisują teraz dwie liczby: numer linii i numer rzędu. Każda z nich jest parzysta albo nieparzysta.

• a1: linia 1 (nieparzysta), rząd 1 (nieparzysty). Ta sama parzystość, więc pole jest czarne. (a1 rzeczywiście jest czarne.)
• h1: linia 8 (parzysta), rząd 1 (nieparzysty). Różna parzystość, więc pole jest białe.
• f6: linia 6 (parzysta), rząd 6 (parzysty). Ta sama parzystość, więc pole jest czarne.
• e4: linia 5 (nieparzysta), rząd 4 (parzysty). Różna parzystość, więc pole jest białe.

Tę samą regułę można zapisać za pomocą sumy: dodaj numer linii i numer rzędu. Parzysta suma = pole czarne, nieparzysta suma = pole białe. f6: 6+6 = 12, suma parzysta, pole czarne. h1: 8+1 = 9, suma nieparzysta, pole białe. To dokładnie ta sama reguła: dwie liczby o tej samej parzystości zawsze dają parzystą sumę. Wybierz wersję, którą łatwiej zapamiętasz: porównuj albo dodawaj.

Żeby to zapamiętać, wyobraź sobie dwa włączniki światła: jeden dla linii, drugi dla rzędu. Każdy jest ustawiony w górę (liczba parzysta) albo w dół (nieparzysta). Oba włączniki w tej samej pozycji: światło zgaszone, pole czarne. Włączniki w różnych pozycjach: światło zapalone, pole białe. Ten obraz pomaga uniknąć typowej pomyłki: nie chodzi o „parzyste = czarne”. Decyduje PORÓWNANIE parzystości obu liczb.

Jedyny wolniejszy etap to zamiana litery na liczbę. Możesz go pominąć, rozpoznając parzystość po kształcie litery: a c e g są „niskie”, bo nie wystają w górę, i oznaczają linie nieparzyste. Litery b d f h są „wysokie”, bo mają kreskę wystającą w górę, i oznaczają linie parzyste. Skojarzenie: „ACE-G”, czyli asy to te nieparzyste.

Parzystość linii rozpoznajesz od razu, bez liczenia. Porównaj ją z parzystością numeru rzędu, który już masz w nazwie pola: niska litera (nieparzysta linia) + nieparzysty rząd to ta sama parzystość, czyli pole czarne. Wysoka litera (parzysta linia) + nieparzysty rząd to różna parzystość, czyli pole białe. Dla większości graczy to w praktyce najszybsza metoda.

Zamiast liczyć, zacznij od znanego pola odniesienia i poruszaj się od niego. Zapamiętaj te punkty odniesienia raz na zawsze:

• a1 jest CZARNE (lewy dolny róg z perspektywy białych).
• h1 jest BIAŁE: „białe po prawej”, czyli zasada ustawiania szachownicy.
• Cała długa przekątna a1-h8 jest CZARNA.
• Cała długa przekątna a8-h1 jest BIAŁA.
• Hetman zaczyna na polu własnego koloru: biały hetman na białym polu d1, czarny hetman na czarnym polu d8.

Trochę wolniejsze niż obliczenia matematyczne, ale świetne do sprawdzania wyników i dla początkujących, którzy nie przepadają za liczbami.

Zaawansowani gracze po prostu ZNAJĄ kolor pola, bez żadnych obliczeń, tak jak ty znasz tabliczkę mnożenia. Zaczynasz od reguły parzystości i niskich lub wysokich liter, a dzięki ćwiczeniom z czasem przestajesz liczyć. Reguła jest tymczasowym rusztowaniem: ćwicz, aż odpowiedź stanie się odruchem, a rusztowanie samo zniknie.

• Filtr gońca: goniec zawsze chodzi po polach jednego koloru. Natychmiastowe rozpoznanie koloru pozwala stwierdzić, czy może kiedykolwiek dotrzeć na dane pole (zobacz lekcję o gońcu).
• Dobry goniec / zły goniec, słabe pola wokół króla, zespoły pól jednego koloru.
• Cała wizualizacja w grze na ślepo: śledzenie partii w głowie bez gubienia się.

Najedź kursorem na pole lub dotknij go, żeby zobaczyć obliczenie jego koloru. Włącz tryb na ślepo, żeby sprawdzić się bez podpowiedzi, i spróbuj uzyskać długą serię poprawnych odpowiedzi w quizie.

1. Naucz się reguły: ta sama parzystość = pole czarne. Sprawdź spokojnie 10 pól.
2. Dodaj skrót oparty na literach (niskich i wysokich), żeby pominąć zamianę litery na liczbę.
3. Quiz na czas: określaj, czy losowe pola są białe czy czarne. Staraj się uzyskać długą serię poprawnych odpowiedzi.
4. Tryb na ślepo: neutralna szachownica, zgaduj przed odkryciem.
5. Sprawdź to za pomocą punktów odniesienia: zweryfikuj odpowiedzi za pomocą hetmanów i długich przekątnych.

• Mylenie „parzyste = czarne” z prawdziwą regułą. Nie decyduje parzystość jednej liczby, tylko PORÓWNANIE parzystości obu liczb (albo parzystość ich SUMY). a8: linia 1 jest nieparzysta, a mimo to pole jest białe, bo rząd 8 jest parzysty, więc parzystości są różne.
• Zapominanie o ustawieniu szachownicy. Bez zasady „białe po prawej” możesz odtworzyć całą szachownicę w lustrzanym odbiciu. Zawsze pamiętaj: h1 jest białe.
• Liczenie w nieskończoność. Celem jest odruch, a nie liczenie przez całe życie. Ćwicz, aż przestaniesz świadomie stosować regułę.
• Odwracanie zasady zmiany koloru. Krok o jedno pole po PRZEKĄTNEJ zachowuje kolor, a krok o jedno pole w pionie lub poziomie go zmienia.